Tag: Climate Classic

  • Klimaatzorg is geen spelbreker maar een aanjager

    Klimaatzorg is geen spelbreker maar een aanjager

    Ben je de laatste jaren ook zo aan het genieten van het warmere weer? En maak je je tegelijkertijd ook zorgen over klimaatverandering? Je zorgen zijn terecht. Klimaatmodellen voorspellen de extremen, en alle statistieken laten zien dat warmere lentes en langdurige hittegolven nu al veel vaker voorkomen dan vroeger. Zonder klimaatverandering zouden de hoge temperaturen die we nu in Nederland zien, zeer zeldzaam zijn.

    Door de opwarming van de aarde neemt de kans op warme lentes toe. De gemiddelde temperatuur in Nederland is al met zo’n 2°C gestegen sinds het pre-industriële tijdperk. Hierdoor beginnen warme periodes eerder in het jaar, duren ze langer en worden ze intenser. Door de hogere temperaturen verdampt er meer water uit de bodem en vegetatie. En dat er tegelijkertijd minder regen valt is extra problematisch, omdat het een kettingreactie van gevolgen veroorzaakt. Niet alleen ecologisch, maar ook economisch en maatschappelijk.

    Bezorgdheid over klimaatverandering is normaal en legitiem. Het is een rationele en morele reactie op een reëel en urgent probleem, en kan prima bestaan naast de voldoening die het mooie weer je geeft. Sterker nog, het kan ook een motivator zijn.

    Daarom ging ik op 20 juni doen wat ik heerlijk vind: een stuk fietsen op een warmte zomerdag, en gaf ik tegelijkertijd uiting aan mijn bezorgdheid. Ik ging weer deelnemen aan de Climate Classic. Dat is een fietstocht die jaarlijks wordt georganiseerd langs de ’toekomstige’ kustlijn van een door zeespiegelstijging veranderd Nederland. De reden voor mijn deelname: een signaal afgeven (samen met duizenden anderen) dat klimaatverandering serieus is en aandacht verdient.

    Helemaal vanzelf gaat dat niet, achter mekaar 120 kilometer fietsen. Althans, een getrainde fietser draait daar zijn hand niet voor om, maar mijn basisconditie is vaak niet om over naar huis te schrijven. Dus van tevoren reed ik vele trainingsritjes (geen straf als je van fietsen houdt, wil afvallen en toevallig ook nog eens stapelverliefd bent op een man die 28 kilometer verderop woont), en via updates op Strava en andere social media probeerde ik mensen te mobiliseren om mee te doen. Wie niet mee wilde of kon fietsen, vroeg ik om mijn deelname te sponsoren en een financiële bijdrage te leveren. De opbrengsten gingen naar Justdiggit, een organisatie die actief is in gortdroge gebieden. Daar, in verdroogde grond waar regenwater normaal gesproken over wegstroomt, graven ze halvemaanvormige kuilen (‘bunds’) die regenwater vasthouden. Daardoor wordt plantengroei ineens weer mogelijk, en dit helpt daadwerkelijk de aarde afkoelen.

    Dus op 20 juni reed ik, samen met duizenden anderen, allen gehuld in de iconische climate stripes, mee in de Climate Classic 2025. In mijn geval een rondje van 100 kilometer, wat voor mij precies de juiste lengte is om een klein beetje af te zien (wat voor mijn gevoel toch moet als je je laat sponsoren) en tegelijk te genieten.* Want wat een heerlijk en gezellig evenement is het elk jaar weer.

    *En dat terwijl ik 10 dagen eerder de domste actie van de eeuw had uitgehaald door tijdens het fietsen op mijn telefoon te gluren en daarom bovenop een remmende auto te klappen. Met als gevolg een kapotte achterlichtkap aan zijn kant, en een gekneusde rib, wat schrammen, blauwe plekken en een gedeukt ego aan mijn kant. Maar dat mocht de pret op 20 juni allemaal niet drukken.

    Na de finish even op de foto met de organisatie

    Nabrander, 2 juli 2025
    Heel veel DANK aan iedereen die mijn deelname aan de Climate Classic sponsorde! Met mijn actiepagina tinyurl.com/supportwen haalde ik maar liefst € 345 op voor Justdiggit!

    Toevallig zag ik onlangs de VPRO Tegenlicht documentaire ‘Groen Goud’ waarin ook te zien is hoe relatief makkelijk het is om uitgeputte, kale grond te vergroenen. Zet er een schep in en hele ecosystemen kunnen herstellen en gebieden kunnen economisch weer floreren. Bekijk die docu hier: https://npo.nl/start/video/groen-goud_5/meer-informatie

  • Carbon committed op de fiets voor het klimaat

    Carbon committed op de fiets voor het klimaat

    Op maandag 20 juni 2022 fietste ik mee in de Climate Classic. Samen met zo’n 1.250 wielrenners en fietsenthousiastelingen vroegen we met deze fietstocht aandacht voor de gevolgen van klimaatverandering, en lieten we zien dat je met samenwerking, snelheid en doorzettingsvermogen heel veel kan bereiken.

    Pauzeplek in Den Bosch

    Dat bleek ook wel onderweg: dankzij mijn collega Robin was de eerste 65 kilometer niet alleen gezellig maar ook prima haalbaar voor mij, omdat hij zijn snelheid aan de mijne aanpaste. Door het juiste tempo te kiezen konden we moeiteloos samen naar de mueslibollen in Den Bosch fietsen.

    Daarna fietste ik een stuk alleen en kreeg ik het zwaarder. De wind waaide loeihard en even wilde ik opgeven. Mijn knieën begonnen te zeuren, ik voelde een klein pijntje in mijn rechterkuit, en ik moet ook nog een balletvoorstelling op spitzen dansen binnenkort… In Zaltbommel nota bene, waar ik bijna was gearriveerd en waar ik het station prima weet te vinden. De verleiding was groot om eenmaal daar de handdoek in de ring te gooien.

    Over de brug bij Hedel

    Doorzettingsvermogen

    Maar toen kwam Henk ineens in mijn gedachten langs. Hij zette zich de afgelopen jaren ondermoeibaar in voor een betere wereld, onder meer als medeoprichter van de energiecoöperatie Duurzaam Beilen en als lid bij burgercoöperatie Land van Ons. Henk was een vastbijter en een doorzetter. Enkele dagen voor de Climate Classic stierf hij totaal onverwacht. Door zijn overlijden en de geplande uitvaart heb ik zelfs even getwijfeld of ik überhaupt wel aan deze fietstocht moest gaan meedoen. Maar de plotselinge gedachte aan hem, en juist aan zijn enorme doorzettingsvermogen, was op dit moment de belangrijkste reden om stug verder te trappen. Nee, ik wilde echt niet opgeven.

    Henk van Santen de Hoog, in memoriam
    Achter de dames van het Waterschap Brabantse Delta

    Samenwerking

    Vlak voor Zaltbommel was daar ineens een team van Waterschap Brabantse Delta dat mij inhaalde. De man op kop riep heel lief: “haak maar aan hoor!” en dat deed ik dankbaar. In dit peloton was echt sprake van samenwerking: de renners hielden elkaar uit de wind, de koppositie werd af en toe gewisseld, iedereen hield elkaar goed in de gaten, en ik werd als verstekeling zomaar opgenomen en meegenomen. De wind was inmiddels meedogenloos hard aan het waaien, maar dankzij hen kon ik ook deel 2 van de route voltooien.

    Met een brok in de keel kwam ik aan in mijn eigen stad Utrecht. Bij de finish ging ik nog even stoer op de foto, hoewel ik redelijk kapot was, om daarna gauw een welverdiend stuk appeltaart te halen. Ik had het volbracht. Voor het klimaat, voor Henk, voor mezelf.

    Carbon Commitment

    Met deze tocht vroegen we aandacht voor klimaatverandering. Maar met aandacht alleen verandert er weinig, we moeten van bewustwording naar actie. Dat is wat Henk deed, wat ikzelf al jaren doe, en wat vele deelnemers aan deze fietstocht ook deden en wel met een zogenaamde carbon commitment, een belofte om ook echt in actie te komen tegen klimaatverandering.

    Mijn carbon commitment? Ik ga nog minder vlees en zuivel eten dan ik nu al doen, en minder nieuwe spullen kopen.

    Heb je zelf niet meegefietst, maar wil je toch nog een bijdrage leveren? Doe dan ook een carbon commitment. Word bijvoorbeeld lid van een energiecoöperatie (Rijne Energie als je in de omgeving Utrecht woont of Duurzaam Beilen als je in de omgeving Beilen woont), koop een stuk grond bij Land van Ons, zet concrete stappen om je huis verder te verduurzamen, plan je eerstvolgende vakantie met de trein of stel op je werk eens aan de orde wat daar duurzamer kan. En vertel hier welke commitment jij hebt gedaan, zodat we de uitgespaarde CO2 kunnen optellen: cycling4climate.nl/commitment.

    De Utrechtse finish behaald